De Van der Leeuwkring is genoemd naar de Rotterdamse ondernemer in koffie en thee Kees van der Leeuw. Hij promoveerde in Wenen in de psychiatrie bij Sigmund Freud, was geen onverdienstelijk musicus en schilderde idem dito. Maar bovenal heeft hij in Rotterdam zijn sporen nagelaten als opdrachtgever van de Van Nellefabriek van de architecten Leendert van der Vlugt en Mart Stam.
Minder manifest maar even groot was zijn invloed op het Basisplan dat de wederopbouw van Rotterdam bepaalde. Als opdrachtgever was hij vooral ondernemer. Maar zijn bijdrage aan het gezicht en functioneren van de stad zijn enorm geweest. Van der Leeuw wilde een gebouw waar de productiviteit van zijn werknemers hoog zou zijn. Van der Leeuw wilde een stad die als een geoliede machine het economische proces van handel en uitwisseling zou faciliteren. In beide gevallen wist hij deze wensen te koppelen aan een begrip voor schoonheid.
Het Van Nellegebouw was vanaf de oplevering een bezienswaardigheid, maar voor alles een fabriek. Bij al het denken over mooie, levendige en goed gestoffeerde steden vergeten we maar al te makkelijk wat de dragers hiervan zijn. De stad is niet een te regisseren voorstelling met architecten, stedenbouwers en stadsontwikkelaars als copywriters, scenarioschrijvers en regisseurs. Stedelijkheid heeft andere motieven, waarbij de belangrijkste actoren niet primair bezig zijn met het maken van interessant steden.